![]() 1/4 De huidige gemeente Simpelveld is gevormd per 1 januari 1982 bij de Wet tot gemeentelijke herindeling van Zuid-Limburg. Het grondgebied van de gemeente Simpelveld omvat globaal de omvang van de voormalige gemeenten Bocholtz en Simpelveld, behoudens enkele niet ingrijpende correcties. De gemeente telt 11 .807 inwoners (peildatum 1 januari 1997). Voorlichting door de gemeente Wekelijks worden door de gemeente in een plaatselijk weekblad berichten en bekendmakingen geplaatst die voor de inwoners van belang zijn. Wapen Aan het wapen van de familie Von der Leyen, heren van Simpelveld en Bocholtz van 1640 tot 1773, is het huidige gemeentewapen ontleend: een zilveren (witte) paal in een azuren (blauw) veld. In de ene blauwe baan zijn afgebeeld een duif als afbeelding van de H. Geest en een ampul met olie attributen van St. Remigius, patroonheilige van Simpelveld en in de andere blauwe baan twee schelpen, attributen die behoren bij St. Jacobus de Meerdere, patroonheilige van Bocholtz. Mogelijk was het originele wapen van de heerlijkheid, antleend aan de familie Van den Bongard, eerder op zijn plaats geweest: een zilveren keper in een veld van keel (rood). Of het wapen van de oudst bekend bezitters van de Vroenhof, de adellijke familie van Imstenrade. Gemeentevlag De gemeenteviag is door de gemeenteraad van Simpelveld vastgesteld bij besluit van 26 april1984. Het familiewapen van Von der Leyen en de symbolen van de patroonheiligen H. Remigius en H. Jacobus de Meerdere komen in de vlag voor. De vlag is uitgevoerd in drie banen, blauw, wit en blauw, met op de blauwe banen aan de broekzijde een schuin links omlaag vliegende duif, respectievelijk een schelp, beide wit. De namen Simpelveld en Bocholtz De beide namen omspannen eeuwen en verbinden ons met een zeer ver verleden. Wil men de juiste betekenis vinden, dan moet men terug naar de oudste schrijfwijze, en dat is te beginnen in 1137 in de 12e, 13e en 1 4e eeuw telkens: Simplevei, Semplovei, Sempelvey, of Senplovoir, Sainplovoir. De eerste reeks (Simplevei) is de Oud-nederlandse voortzetting van de oorspronkelijke naam, de tweede reeks (Senplovoir), waarin de r niet werd uitgesproken, is de Luikse, Romaanse vorm van die eeuwen. De oorspronkelijke naam kan zijn geweest: Simploviacum (huis van Simplovius), gegeven in de Romeinse tijd door de Gallo-Romeinse bewoners van het dorp. Een andere verklaring is dat de oudste naam heeft geluid: Sempervivetum (begroeid met altijd groene wilde struiken, b.v. hulst), zo genoemd naar het uitzicht van ons gebied door de kolonisten uit Wallonië na de Romeinse tijd, misschien in de 6e-8e eeuw, tijdens het Merovingische Koninkrijk dus. De naam Bocholtz zou daarentegen Germaans zijn. De oudste (bekende) schrijfwijze van Bocholtz is Bukehout in 1253. De betekenis is beukenbos of beukenhout (Buche of beuk en dan HoIz of hout). De naam is gegeven naar een kenmerkende begroeiing van de plaats, mogelijk lag er toen een tamelijk uitgestrekt beukenbos. Deze naam komt voor op verschillende plaatsen in allerlei landen, o.a. Duitsland, Belgie en Frankrijk, soms al in de 7e eeuw. Dat Bocholtz in 1253 voor het eerst genoemd wordt en Simpelveld in 1137 in de Annales Rodenses, de kronieken van de abdij Rolduc, wil dus niet zeggen dat in die jaren de dorpen gesticht zijn. Ze bestonden toen al eeuwen. Evenmin is 1203 (als de Norbertijnen ult Luik de parochie gaan bedienen) of 1147 (als de kerk voor het eerst genoemd wordt) de stichtingsdatum van de parochie. Ook deze moet ouder zijn: de parochiestichting gaat ook terug tot de Merovingsche tijd, want St. Remigius is een van de volksheiligen uit die eeuwen, voor wie de Frankische Koningen een grote verering hadden. Ook de resten van een kerkje, die in Bocholtz onder de rechter zijbeuk van de huidige kerk gevonden zijn, en die dateren van de tijd rond 1150, mogelijk zelfs 1050, bewijzen dat het kerkelijk even veel ouder is dan wij soms denken. Prehistorische en Romeinse tijd Het is wel waarschijnlijk dat hier al in voorhistorische tijden mensen gewoond hebben, maar er zijn nooit vondsten gedaan, afgezien van een stenen mesje. Mogelijk wachten nog woon- en grafsporen op ontdekking. Mogelijk ook heeft de soms tot een woeste stroom aanzwellende Eyserbeek alle sporen weggeveegd. Toen Caesar met zijn Romeinse legers omstreeks 50 voor Christus Gallië veroverde, had hij de grootste moeite met de onderwerping van de bewoners van onze streken, de Eburonen. Nadat hun eider Ambiorix verslagen was en zijn volk gevlucht of uitgemoord, lieten de nieuwe machthebbers hier andere bewoners toe. De Romeinse beschaving beheerste vier eeuwen - tot 400 na Christus - onze streken, door de invloeden van bestuur, leger en handel. Ze drukte zich uit in woonvormen, landbouwmethodes, wegenaanleg, bestuursvorm en wetten, Vooral de invloed van de Romeinse centra Heerlen (Coriovallum) en Aken (Aquae Grani) zal op de bewoners van onze dorpen groot zijn geweest. De sarcofaag van Simpelveld Oudstrijders uit het Romeinse leger, afkomstig uit Gallië, Italië of andere streken, vestigden zich omstreeks het jaar 100 in hereboerderijen, gebouwd in de helling van het Hulsveld en de helling bij Vlengendaal. Enkele stenen kisten met de as van overledenen zijn uitgegraven, een ervan werd wereldberoemd door het beeldhouwwerk aan de binnenzijde van de sarcofaag, en door de kostbare grafgiften, Vooral de afbeelding van de overleden echtgenote, liggend op een rustbank, en van het Romeinse woonhuis met hoektorens, vensters, dakpannen en een driehoekig fronton, trok de aandacht. De kist is nu een van de pronkstukken van het oudheidkundig museum te Leiden. Een zeer goede copie ervan kunnen wij zien in Bron: Gemeente Simpelveld |